حشمت‌ الله طبرزدی از زندان مرکزی اصفهان:
به‌عنوان پیکارگری در راه آزادی، و انسانی که کرامت، جان انسان‌ها و دموکراسی را در اولویت می‌داند، نکات زیر را با صراحت اعلام می‌کنم:

1. آنچه در دی‌ماه سال جاری رخ داد، مصداق آشکار جنایت علیه بشریتاست. هیچ فرد یا نهادی حق توجیه آن را ندارد. جامعهٔ جهانی موظف است تکلیف خود را در برابر این باند جنایتکار روشن کند و از به‌رسمیت شناختن آن به‌عنوان دولت خودداری نماید. اخراج نمایندگان این رژیم از مجامع بین‌المللی یک ضرورت اخلاقی و حقوقی است.

2. مسعود پزشکیان با اقدامی شرم‌آور، این جنایت را تحت عناوینی چون «اغتشاش» و «تروریسم» توجیه کرد، بی‌آنکه حتی یک‌بار کشتار هزاران انسان توسط حکومت را محکوم کند، و در عین حال خود را «رئیس‌جمهور مردم ایران» می‌نامد. حامیان موسوم به اصلاح‌طلب او—از جمله محمد خاتمی، حسن روحانی و سیدحسن خمینی—نیز عملاً با سکوت و موضع‌گیری‌های خود، جنایت علیه بشریت را توجیه کرده و در کنار دیکتاتور ایستادند.

3. خامنه‌ای و پزشکیان به‌دروغ مدعی به‌رسمیت شناختن اعتراضات شدند. این در حالی است که من، به‌عنوان یکی از چهره‌های شاخص فراخوان‌های اعتراضی و کنش خشونت‌پرهیز طی سی‌ویک سال گذشته، به‌همراه یارانم در اتحادیهٔ دانشجویی، جبههٔ متحد دانشجویی و جبههٔ دموکراتیک ایران، بارها با عناوین واهی «اقدام علیه امنیت ملی» و «فراخوان غیرقانونی» سرکوب، تفهیم اتهام و زندانی شده‌ایم. جرم ما چیزی جز نقد، اعتراض، و دعوت به تجمعات و تظاهرات مسالمت‌آمیز نبوده است. از منظر خامنه‌ای، اعتراض مترادف با تسلیم در برابر زور است.

4. مردم ایران—خانوادگی، میلیونی و مسالمت‌آمیز—با اتکا به وعده‌هایی مبنی بر عدم سرکوب، در تظاهرات آرام شرکت کردند، اما با رگبار مسلسل‌ها چون برگ بر زمین ریختند. در عمل، هیچ‌کس از آنان در برابر این کشتار بی‌رحمانه حمایت نکرد. آنان برای نان و آزادی قیام کردند، اما پاسخ‌شان گلوله بود.

5. با صراحت اعلام می‌کنم که تشکل‌ها، زندانیان سیاسی و پیکارگران راه آزادی، توان سازماندهی و رهبری جنبش آزادی‌خواهانه را داشته و دارند؛ جنبشی که تاکنون با فداکاری به این مرحله رسیده است. تجربهٔ اخیرِ اعلام رهبری فردی و فراخوان‌های فاقد برنامه، به دیکتاتوری خشن مذهبی بهانه‌ای برای ارتکاب جنایتی هولناک داد. آتش‌زدن اموال عمومی و قتل‌های فجیع، نه با اصول انسانی سازگار است و نه با اصول انقلاب؛ بلکه صرفاً مروج خشونت کور و انتقام‌جویی است.

این رژیم جنایتکار، خواه از طریق انقلاب دموکراتیک مردم ایران سرنگون شود و خواه از مسیر جنگ رهایی‌بخش، اما ما دموکراسی‌خواهان بر این باوریم که آیندهٔ ایران باید با رهبری شورایی و متشکل از نمایندگان بانوان، جمهوری‌خواهان، پادشاهی‌خواهان و ملیت‌های ایرانی شکل گیرد. تحقق خواسته‌های برحق مردم از مسیر تشکیل مجلس مؤسسان قانون اساسی، بر پایهٔ دموکراسی توافقی و با مراجعهٔ مستقیم به آرای عمومی امکان‌پذیر است.
ساختار سیاسی آیندهٔ ایران سکولار، فدرال و دموکراتیک خواهد بود. این سه مؤلفه، پیش‌فرض‌های بنیادین نظام سیاسی آیندهٔ کشورند.
رهبران مترقی جهان باید آگاه باشند که ظرفیت ادارهٔ جامعه در دوران گذار—تا استقرار حکومتی دموکراتیک، سکولار و فدرال—از سوی شورایی متشکل از آزادی‌خواهان، زندانیان سیاسی و احزاب مردمی وجود دارد؛ مشروط بر آنکه در حذف عاملان کشتار و سرکوب، از جنبش مردم ایران حمایت شود و به‌ویژه تمامی زندانیان سیاسی فوراً و بی‌قیدوشرط آزاد گردند.

حشمت‌اله طبرزدی
زندان دستگرد اصفهان
۶ بهمن ۱۴۰۴

📡 مطبوعات پیام دانشجو
🌐 www.studentmessagepress.com

Statement by
Heshmatollah Tabarzadi

From Central Prison, Isfahan
27 January 2026

Heshmatollah Tabarzadi:
As a freedom fighter, and as someone for whom human dignity, human life, and democracy are paramount, I hereby present the following points with full clarity:

1. What took place in January of this year constitutes a clear case of crimes against humanity. No individual or institution has the right to justify these atrocities. The international community must define its position decisively toward this criminal apparatus and must refrain from recognizing it as a legitimate government. The expulsion of the regime’s representatives from international bodies is a moral and legal imperative.

2. In a disgraceful act, Masoud Pezeshkian justified these crimes by labeling them “riots” and “terrorism,” without uttering a single word condemning the killing of thousands of people by the state, while simultaneously presenting himself as the “President of the Iranian people.” His so-called reformist supporters—among them Mohammad Khatami, Hassan Rouhani, and Seyyed Hassan Khomeini—have likewise, through their positions and silence, effectively justified crimes against humanity and aligned themselves with the dictator.

3. Ali Khamenei and Masoud Pezeshkian have falsely claimed that they recognize the right to protest. I have been a prominent figure in calls for protest and nonviolent resistance for over thirty-one years. Together with my colleagues in the Student Union, the United Student Front, and the Democratic Front of Iran, I have repeatedly been charged under fabricated accusations such as “acting against national security” and “illegal calls for assembly,” subjected to repression, prosecution, and imprisonment. In effect, I am a life-long prisoner of this regime. Our only “crime” has been criticism, protest, and calls for peaceful rallies and demonstrations. In Khamenei’s worldview, protest is synonymous with submission to brute force.

4. The people of Iran—families, in their millions, participating peacefully—took to the streets in reliance on assurances that they would not be suppressed. Instead, they were mowed down by machine-gun fire, falling like leaves to the ground. In practice, no one came to their defense against this brutal massacre. They rose up for bread and freedom; bullets were their response.

5. I state unequivocally that organized groups, political prisoners, and freedom fighters possess—and have long possessed—the capacity to organize and lead the struggle for liberation, a struggle that has been brought to this point through sacrifice and perseverance. The recent experience of declaring individual leadership and issuing unplanned calls for action provided the brutal religious dictatorship with a pretext for committing horrific crimes. The burning of public property and acts of gruesome violence are neither compatible with human principles nor with the principles of a genuine revolution; they only promote blind violence and revenge.

This criminal regime may be overthrown either through a democratic revolution by the Iranian people or through a war of liberation. Nevertheless, we—advocates of democracy—insist that Iran’s future must be shaped through collective leadership, composed of representatives of women, republicans, constitutional monarchists, and Iran’s diverse national communities. The realization of the people’s legitimate demands requires the formation of a Constituent Assembly to draft a new constitution, based on consensual democracy and direct recourse to the popular vote.

The future political structure of Iran shall be secular, federal, and democratic. These three parameters constitute the foundational prerequisites of Iran’s future political system.

Progressive leaders of the world must recognize that the capacity to administer society during the transitional period—leading to the establishment of a democratic, secular, and federal government—exists within a council composed of freedom advocates, political prisoners, and popular political parties, provided that the international community assists the Iranian people in removing the agents of killing and repression, and above all ensures the immediate and unconditional release of all political prisoners.

📡 Student Message Press
🌐 www.studentmessagepress.com

حشمت‌اله طبرزدی را آزاد کنید.
امروز سه‌شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۴ است؛
سه سال و دو ماه و بیست‌وپنج روز از بازداشت و زندان او می‌گذرد.

طبرزدی تنها نیست.
او ایرمردی از جنس مبارزه است؛
شیرمردی از تبار ایستادگی،
از جنس باران،
در سرزمینی که تشنهٔ آزادی است.

خداوندا،
این سرزمین را
از خشکسالی، قحطی و دروغ نجات بده.

📡 مطبوعات پیام دانشجو
🌐 www.studentmessagepress.com

Free Heshmatollah Tabarzadi

Today is Tuesday, December 13, 2025

Free Heshmatollah Tabarzadi.
Today is Tuesday, December 13, 2025—
three years, two months, and twenty-five days
since the gates of prison closed behind him.

Tabarzadi is not alone.
He is a man carved from resistance,
a lion rising from defiance,
made of rain and resolve,
walking through a land
parched for freedom.

O God,
deliver this land
from drought, famine, lies,
and let the rain return.

📡 Student Message Press
🌐 www.studentmessagepress.com

جبههٔ دموکراتیک ایران ضمن گرامیداشت یاد و خاطرهٔ جاویدنام خسرو علیکردی، بازداشت فعالان سیاسی و مدنی در مشهد، از جمله نرگس محمدی، پوران ناظمی، جواد علیکردی، علی آدینه‌زاده، کمال جعفری یزدی و دیگر آزادی‌خواهان و دادخواهان را به‌شدت محکوم می‌کند.

این جبهه تأکید می‌کند که برخورد امنیتی با فعالیت‌های مدنی و مسالمت‌آمیز، مصداق نقض سیستماتیک حقوق شهروندی بوده و مسئولیت حقوقی و بین‌المللی تبعات این اقدامات متوجه نهادهای ذی‌ربط خواهد بود.

بر این اساس، جبههٔ دموکراتیک ایران خواستار آزادی فوری و بی‌قیدوشرط تمامی بازداشت‌شدگان، تضمین کامل حقوق قانونی آنان، پایان دادن به بازداشت‌های خودسرانه و جبران خسارات معنوی و مادی وارده است.

روابط عمومی جبههٔ دموکراتیک ایران

📡 مطبوعات پیام دانشجو
🌐 www.studentmessagepress.com

Statement of the Democratic Front of Iran

December 13, 2025

The Democratic Front of Iran, while honoring the memory of the late Khosrow Alikordi, strongly condemns the arrest of political and civil activists in Mashhad, including Narges Mohammadi, Pouran Nazemi, Javad Alikordi, Ali Adineh Zadeh, Kamal Jafari Yazdi, and other pro-democracy and human rights advocates.

The Democratic Front emphasizes that security crackdowns against peaceful civic activities constitute systematic violations of fundamental human rights , and that responsibility for these actions lies with the competent authorities.

Accordingly, the Democratic Front demands the immediate and unconditional release of all detainees, full guarantees of their legal rights, an end to arbitrary detention, and reparations for moral and material damages suffered.

📡 Student Message Press
🌐 www.studentmessagepress.com

حشمت اله طبرزدی مردی که می‌توانست بر سفره‌ی رانت و امتیاز بنشیند، اما راه سخت مردمش را برگزید.

کسی که سهمش از جمهوری اسلامی می‌توانست بی‌پایان باشد،
اما سهم خودش را «شرافت» تعریف کرد.

جانباز جنگ، برادر دو شهید، روزنامه‌نگار و زندانی سیاسی…

نامش یادآور ایستادگی است و نزد ملت ایران تا ابد رو‌سفید .

جایش سبز، راهش روشن.

زندانیان سیاسی عقیدتی را آزاد کنید

⁧نه به خط سفید⁩

⁧نه به سیم‌کارت سفید

نه به اینترنت طبقاتی

نه به اینترنت رانتی

نه به اینترنت سفید

نه به فیلترینگ

📡 مطبوعات پیام دانشجو
🌐 www.studentmessagepress.com

Heshmatollah Tabarzadi, forever Honorable

Student Message Press ✍️

November 29, 2025

Heshmatollah Tabarzadi a man who could have enjoyed every privilege and benefit offered by the Islamic Republic, yet chose to stand with his people and walk the harder path.

A man whose share of power and advantage could have been limitless, but who defined his true share in a single word: Integrity.

A war veteran, brother of two martyrs, journalist, and political prisoner— his name is synonymous with resilience, and he remains, in the eyes of the Iranian people, forever Honorable.

His absence is felt; his path remains bright.
Heshmatollah Tabarzadi must be freed.
Free all political and conscience prisoners.

No to digital segregation.

No to privileged SIM cards.

No to tiered internet.

No to “white lists”.

No to preferential access.

No to censorship and filtering.

📡 Student Message Press
🌐 www.studentmessagepress.com

با اندوهی عمیق و قلبی سرشار از احترام، درگذشت استاد بهرام مشیری اندیشمند فرهیخته، پژوهشگر تاریخ و فرهنگ ایران، و یکی از پیشگامان روشنفکری و خردگرایی معاصر را به اطلاع همگان می‌رسانیم.

استاد مشیری عمری پربار را در راه گسترش خردورزی، دفاع از آزادی اندیشه، مبارزه با جهل و خرافه، و پاسداشت حقیقت و کرامت انسانی سپری کرد. او از معدود روشنفکرانی بود که بی‌هیچ تردید در صف مقدم دفاع از عقلانیت و ارزش‌های انسانی ایستاد و تا واپسین دم، آزادگی و صداقت را در گفتار و کردار معنا بخشید.

در گذر دشوار تاریخ معاصر ایران، صدای او چراغی بود در تاریکی استبداد فکری؛ و اندیشه و آثارش همچنان الهام‌بخش نسل‌هایی است که در پی رهایی، آگاهی و حقیقت‌اند. میراث فکری و روشنگرانه‌ی او، نقطه اتکای فرهیختگان و آزادی‌خواهان امروز و فردای ایران خواهد بود.

این بیانیه از سوی حشمت‌ اله طبرزدی ، زندانی سیاسی و دوست نزدیک استاد مشیری، که او را نماد شرافت، شجاعت و تفکر نقاد می‌دانست؛ و همچنین از سوی یاسمین حنیفه طباطبایی ، روزنامه‌نگار، پژوهشگر و فعال سیاسی، منتشر می‌شود تا یاد و مقام این اندیشمند فرزانه را گرامی داریم.

یاد و نام استاد مشیری جاودان،
و راه او، چراغ خرد و آزادی برای نسل‌های آینده باد.

⁧#بهرام_مشیری⁩

⁧#حشمت_الله_طبرزدی⁩

⁧#یاسمین_حنیفه_طباطبایی⁩

📡 مطبوعات پیام دانشجو
🌐 www.studentmessagepress.com

A Good Man Never Dies…

Student Message Press ✍️

November 11, 2025

It is with profound sorrow and the deepest respect that we announce the passing of Professor Bahram Moshiri, a distinguished scholar, historian of Iranian culture, and one of the leading figures of contemporary intellectual enlightenment and rationalism.

Professor Moshiri Professor Moshiri devoted his remarkable life to promoting critical thinking, defending freedom of thought, combating ignorance and superstition, and upholding truth and human dignity. He was among the rare intellectuals who stood unwaveringly at the forefront of defending reason and human values, and until his final moments, exemplified integrity and courage in both word and deed.

Throughout the turbulent course of contemporary Iranian history, his voice shone as a guiding light amid the darkness of intellectual oppression, and his thought and writings continue to inspire generations seeking freedom, knowledge, and truth. His intellectual and enlightening legacy remains a cornerstone for today’s and tomorrow’s scholars and defenders of liberty in Iran.

This statement is issued by Heshmatollah Tabarzadi , political prisoner and close friend of Professor Mashiri, who regarded him as a symbol of honor, courage, and critical thinking; and by Yasmin Hanifeh Tabatabaei, journalist, researcher, and political activist, to honor and commemorate this exceptional mind and human being.

May Professor Moshiri’s memory be eternal,
and may his path remain a guiding light of reason and freedom for generations to come.

#BahramMoshiri

#HeshmatollahTabarzadi

#YasminHanifehTabatabaei

📡 Student Message Press
🌐 www.studentmessagepress.com

حشمت‌ اله طبرزدی ، زندانی سیاسی، هزار و صد و چهل و سه روز است که در زندان دستگرد اصفهان در بند است ، بی‌آنکه حتی یک روز مرخصی داشته باشد.

او مهندس و معمارِ مبارزاتِ مدنی، صلح‌آمیز و خشونت‌ پرهیز است.

با آنکه اعتصاب را حقِ هر زندانی - چه سیاسی و چه غیرسیاسی - می‌داند، اما بر این باور است که آشوب و خشونت، جز زیان برای زندانیان ندارد.

نه به خشونت

آری به صلح

زنده باد زندگی

نه به اعدام

📡 مطبوعات پیام دانشجو
🌐 www.studentmessagepress.com

No to violence, Yes to peace.

Student Message Press Statement ✍️

November 8, 2025

The violet blooms at the scent of your musk-tressed hair, The bud’s veil is torn by your radiant smile…

Heshmatollah Tabarzadi Iranian political prisoner and Secretary General of the Iran Democratic Front, has been incarcerated for one thousand one hundred and forty-three days in Dastgerd Prison, Isfahan — without a single day of furlough.

An engineer by training and an architect of peaceful, civil, and nonviolent resistance, Tabarzadi maintains that while hunger strike is a legitimate right of every prisoner — political or otherwise — the incitement of unrest or violence within prison walls serves only to harm the prisoners themselves.

No to violence.

Yes to peace.

Long live life.

No to execution.

📡 Student Message Press
🌐 www.studentmessagepress.com

می‌گویند چون برای آزادی حشمت‌الله طبرزدی و سایر زندانیان سیاسی فراخوان داده‌ام، مرتکب «تشویش اذهان عمومی» شده‌ام!

ترکیبی که هر بار شنیدنش، حسی آشنا و در عین حال تلخ در من برمی‌انگیزد؛ واژه‌ای کلیشه‌ای که دهه‌هاست به سلاحی قضایی برای سرکوب صداهای مستقل بدل شده است.

اما پرسش اینجاست: مقصود قانون‌گذار از «عموم» دقیقاً چیست؟ آیا ما، به‌عنوان بخشی از همین جامعه، در زمره‌ی آن عموم به شمار نمی‌آییم؟ اگر چنین است، چرا رأی، اندیشه و دغدغه‌ی ما جزو اذهان عمومی محسوب نمی‌شود؟

به‌راستی، آیا شنیدن این‌که فائزه هاشمی احتمال قتل پدرش را مطرح کرده، یا این‌که برخی سقوط بالگرد رئیس‌جمهور را عمدی می‌دانند، یا آن‌که دیگری از رابطه‌ی خاص میان فلان مقام و کاترین شکدم سخن می‌گوید، ذهن مرا دچار تشویش کرده است؟ پاسخ، صادقانه و قاطعانه، منفی است. چنین سخنانی در جامعه ما تازگی ندارد...

اما به‌نظر می‌رسد این سخنان و پرسش‌ها، نه اذهان عمومی، بلکه اذهان خصوصیِ گروهی خاص از صاحبان قدرت را مشوش می‌کند — آنان که به جای پاسخ‌گویی، به مجازات و ارعاب متوسل می‌شوند.

ازاین‌رو، پیشنهاد من این است که از این پس در ادبیات قضایی و سیاسی، به جای این عنوان فرسوده و مبهم «تشویش اذهان عمومی»، از تعبیر دقیق‌تر «تشویش اذهان خصوصی» استفاده شود...

به بیان دیگر، اگر قرار باشد از «تشویش» سخن بگوییم، مصداق واقعی آن نه در جامعه، بلکه در ساختار قدرت است.

📡 مطبوعات پیام دانشجو
🌐 www.studentmessagepress.com

Disturbing Private Minds

Yasmin Hanifeh Tabatabaei ✍️

October 31, 2025

They claim that by calling for the release of Heshmatollah Tabarzadi and other political prisoners, I have committed the offense of “disturbing public minds.”

Each time I hear this phrase, it evokes a sense of both familiarity and irony — a linguistic relic that has long served as a judicial pretext for silencing independent voices.

Yet a fundamental question arises: who exactly constitutes this “public” the law refers to? Are we, the citizens of this country, not part of that same public? If so, why are our thoughts, votes, and concerns excluded from what the state defines as “public opinion”?

Let us be candid. Does hearing that Fa’ezeh Hashemi suspects her father was murdered, or that some believe the president’s helicopter crash was deliberate, or that others discuss Catherine Shakdam’s alleged ties to officials — truly disturb my mind? The answer, sincerely and unequivocally, is no.

Such remarks are nothing new in our society. Anyone who rides a shared taxi in Tehran or stands in a bakery line will hear similar conversations. People discuss politics openly, sometimes boldly; their minds are not unsettled by these ideas. After all, our everyday existence is already crowded with contradictions far more disturbing than rumor.

It seems, then, that these discussions do not disturb public minds at all. They disturb private minds — the minds of a narrow circle of officials and power-holders who, instead of exercising accountability, resort to coercion and punishment.

For that reason, I suggest that our legal and political lexicon adopt a more accurate term. In place of the obsolete and imprecise charge of “disturbing public minds,” we should use the more truthful expression: “disturbing private minds.”

Because in reality, there is nothing “public” about this accusation. Its true function is to shield a fragile minority of elites whose minds are unsettled not by falsehoods, but by dissent. When confronted with criticism, it is they — not the public — who fall into anxiety and unrest.

Those of us in the media and intellectual community do not unsettle the people; we unsettle the powerful — simply by speaking truth. And yet, it is these very authorities who, through their arbitrary interpretation of law, censorship, and systematic intimidation, have for years disrupted the peace of mind of an entire nation.

Indeed, if we are to speak of “disturbance,” its genuine source lies not within society, but within the structure of power itself — where fear of the public has replaced duty to it.

📡 Student Message Press
🌐 www.studentmessagepress.com

در میان ما، یاسمین حنیفه طباطبایی بود — دختری جوان، آگاه، و شجاع که تنها جرمش عشق به ایران و آزادی بود. در همان روز، او را ساعتها تحت بازجویی‌های سنگین و غیرانسانی قرار دادند؛ و شامگاه ۷ آبان، دادستان فارس با دو اتهام پوچ و سیاسی، یعنی «رهبری گروه معاند» و «تبلیغ علیه نظام»، او را تفهیم اتهام کرد. سپس شبانه، به‌صورت تحت‌الحفظ، او را به سلول انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل کردند تا بازجویی‌هایش ادامه یابد.

در روزهای پس از آن، خبر رسید که در جریان بازجویی‌ها، خانم طباطبایی با تهدید، فشار روانی و رفتارهای غیرانسانی مأموران اطلاعات روبه‌رو بوده است — رفتاری که تنها هدفش درهم‌شکستن روحیه‌ی یک زن آزاداندیش بود.

من امروز، در حالی که سه سال و یک ماه و بیست‌وپنج روز از حبس ناعادلانه‌ی خودم می‌گذرد، هنوز تصویر آن سفر و آن بازداشت در ذهنم زنده است.

همچنین یاد مرحوم حاج علی رستمی، یکی از همراهان آن سفر، که دو سال پیش به رحمت خدا رفت، در دلم زنده است.

در نتیجه‌ی آن پرونده‌سازی‌ها، برای خانم یاسمین حنیفه طباطبایی حکمی ظالمانه صادر شد: یک سال حبس تعزیری، چهار ماه کار اجباری در خانه سالمندان، و دو سال محرومیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی. این حکم در شهریور ۱۳۹۹ به اجرا درآمد.

اکنون من از پشت دیوارهای زندان دستگرد می‌نویسم: سال‌ها گذشته، اما ظلم و بی‌عدالتی همچنان ادامه دارد. ما را زندانی کردند، اما باور به آزادی را نه می‌توانند زندانی کنند و نه خاموش سازند.

✊ #طبرزدی_را_آزاد_کنید
✊ #یاسمین_حنیفه_طباطبایی
🔥 #زن_زندگی_آزادی
🕊️ #روز_کوروش_بزرگ

حشمت‌الله طبرزدی، زندانی سیاسی محبوس در زندان دستگرد اصفهان و دبیرکل جبهه دموکراتیک ایران، همبستگی خود را با زندانیان زندان قزلحصار کرج که در اعتراض به احکام اعدام دست به اعتصاب زده‌اند، اعلام کرده است.

از زندان دستگرد اصفهان تا زندان قزلحصار کرج، صداهای مقاومت به هم پیوسته‌اند؛ برای زندگی، کرامت انسانی و لغو مجازات اعدام.

From Dastgerd Prison in Isfahan to Qezel Hesar in Karaj, voices of resistance are united — for life, human dignity, and the abolition of executions.

در ماه‌های اخیر، چندین گروه سایبری با هدف حمله به نهادهای دولتی ایران فعالیت خود را گسترش داده‌اند...

آتش شاکرمی، بانوی آزادی‌خواه ایرانی، به دلیل بیان حقیقت و افشای واقعیت‌های اجتماعی، توسط محاکم قضایی به شلاق محکوم شده است.

این پرونده، که واکنش‌های گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی و میان فعالان حقوق بشر برانگیخته، بار دیگر توجه‌ها را به سرکوب فعالان زن و محدودیت آزادی بیان در ایران جلب کرده است.

بر اساس گزارش‌های دریافتی از پیام دانشجو، حکم شلاق آتش شاکرمی برخلاف حقوق بنیادین شهروندی و آزادی بیان صادر شده و واکنش‌های گسترده مردمی با هشتگ‌های #آتش_شاکرمی، #زن_زندگی_آزادی و #عدالت_برای_آتش در فضای مجازی ادامه دارد.

در بیانیه‌ای که باسمین حنیفه طباطبایی، فعال سیاسی، منتشر کرده آمده است: “حقیقت با درد خاموش نمی‌شود؛ هر ضربه، فریادی تازه برای آزادی و عدالت است.”

خانم حنیفه ضمن محکوم کردن این اقدام سرکوب‌گرانه، بر حمایت خود از آتش شاکرمی و دیگر فعالان آزادی‌خواه تأکید کرده و اعلام کرده است که مطبوعات پیام دانشجو روند قضایی و وضعیت او را به‌صورت مستمر دنبال و منتشر خواهد کرد.

Student Message Press (SMP) reports that Atash Shakermi, an Iranian freedom-seeking woman, has been sentenced by the judiciary to flogging for speaking the truth and exposing social realities.

The case has provoked widespread outrage on social media and among human rights advocates, once again drawing attention to the repression of women activists and the suppression of free expression in Iran.

According to information obtained by Student Message Press, the flogging sentence against Atash Shakermi was issued in clear violation of fundamental civil rights and freedom of expression. Public reactions have surged online, with the hashtags #AtashShakermi, #WomanLifeFreedom, and #JusticeForAtash widely shared in solidarity.

In a statement issued by Yasmin Hanifeh Tabatabaei, political activist and editor-in-chief of Student Message Press, she said:

“Truth cannot be silenced by pain; every lash becomes a louder cry for freedom and justice.”

Ms. Hanifeh strongly condemned the ruling as an act of repression, reaffirming her support for Atash Shakermi and other freedom-seeking activists. She announced that Student Message Press will continue to provide comprehensive and ongoing coverage of the judicial process and Shakarami’s situation.

For the latest updates and exclusive reports on political and human rights developments, visit the official website of Student Message Press: www.studentmessagepress.com